16 lis 2026

Dwanaście świątecznych randek - Ruby Winter




Tytuł: Dwanaście świątecznych randek
Autor: Ruby Winter
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Gatunek: literatura obyczajowa
Liczba stron:392
Premiera: 12.11.2026 r.



Eve jest amerykanką, która została wystawiona przez najlepszą przyjaciółkę. Wspólny wyjazd przerodził się w samotną podróż do Londynu. Bohaterka gotowa jest wysiąść z samolotu lub wrócić kolejnym do domu, byle tylko nie zostawać sama w obcym kraju. Los chce jednak inaczej, a Eve zaczyna dobrze się bawić, zwłaszcza że jej drogi nieustannie przeplatają się z drogami przystojnego anglika, z którym postanawia udać się na dwanaście randek.

Mogłabym wybaczyć sztampowych bohaterów, stereotypy i przewidywalność. W końcu na świąteczne książki patrzy się nieco z przymrużeniem oka, nawet jeśli spotykamy się ze standardem, czyli bogatym, przystojnym, lubianym mężczyzną oraz zagubioną, biedną, samotną szarą myszką, która pragnie jedynie kogoś z dobrym sercem, a jego pieniądze się dla niej nie liczą. Jednak to jak autorka postanowiła poprowadzić tę historię, nie pozwala mi tego nie skomentować.

Pierwsza połowa to urocza, ciepła, świąteczna opowieść. Do tego momentu uważałam, że to najlepsza tego typu pozycja spośród tych, które miałam okazję czytać w tym roku, a potem nagle wszystko się zmienia, a romantyczna, klimatyczna powieść zamienia się w tani erotyk. Gdy zobaczyłam pierwszą scenę dotyczącą zbliżenia, pomyślałam ok — przeżyję tę niedorzeczność, ale z każdą kolejną stroną robiło się coraz gorzej i gorzej. To, co opisywała Ruby Winter, było po prostu obleśne. W drugiej połowie nie dzieje się prawie nic, prócz ciągłego spółkowania głównych bohaterów w każdym rozdziale. We wszystkich możliwych miejscach i niemal non stop. Cieszyłam się, że muszą mieć przerwy na sen i jedzenie, bo inaczej w ogóle by nie przestawali. Trzeba im przyznać — są nie do zdarcia.

Co do samego wydania. Z jednej strony to fajny pomysł. Do tej pory nie widziałam jeszcze książki, którą trzeba by było rozcinać, by móc ją czytać, jednak myślałam, że będę musiała rozrywać tylko poszczególne rozdziały, a nie każdą stronę. Poza tym książka  po takim działaniu robi się postrzępiona i wygląda niezbyt estetycznie. Jeśli ktoś chciałby ją po przeczytaniu sprzedać, może mieć z tym problem. Niemniej jednak uważam, że to interesująca forma kalendarza adwentowego, którego założeniem jest czytanie jednego rozdziału dziennie od początku grudnia, aż do wigilii.

Podoba mi się tło historii. Uwielbiam śnieg, jarmarki bożonarodzeniowe, choinki, dlatego zawsze czuję ciepło w sercu, gdy mam okazję przenieść się na moment w przedświąteczny czas i uczestniczyć w tym okresie życia bohaterów. Podoba mi się również motyw, w którym jedno z bohaterów nie lubi Bożego Narodzenia, a drugie uwielbia, w związku z czym próbują przekonać siebie nawzajem do swoich racji.

Ostatecznie „Dwanaście świątecznych randek” okazało się dla mnie lekturą, która miała spory potencjał, ale nie wykorzystała go w pełni. Szkoda, bo pomysł na adwentową opowieść z randkami w tle naprawdę mnie zaciekawił. Nie mogę jednak powiedzieć, że był to całkowicie stracony czas — książka dostarczyła mi zarówno przyjemnych chwil, jak i sporo powodów do krytycznych uwag. To jedna z tych historii, przy których początkowy entuzjazm niestety nie przetrwał do ostatniej strony.

 

Post powstał przy współpracy z:



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Komentarze z adresami do Waszych blogów nie będą publikowane. Wiem jak do Was trafić i nie musicie wklejać linków (chyba że chcecie mnie zirytować).