Przestań być grzeczna. Jak pokonać lęk przed konfliktem - Adrian i Dominika Olesiak

Tytuł: Przestań być grzeczna. Jak pokonać lęk przed konfliktem 

Autor: Adrian i Dominika Olesiak

Wydawnictwo: RM

Gatunek: poradnik

Liczba stron: 192

Premiera: 9.09.2026 r.

 

Dziewczynki przeważnie wychowywane są w poczuciu obowiązku bycia grzeczną, przecież nie przystoi młodej damie, by biegała, krzyczała i skakała po drzewach. A chłopiec? Chłopiec to chłopiec, musi się wyszaleć. Jest to przykre, stereotypowe myślenie, które prowadzi w przyszłości do poważnych konsekwencji. Kobiety, które w dzieciństwie były tłamszone, rygorystycznie kształcone pod względem swoich zachowań, mogą cechować się brakiem asertywności, niskim poczuciem własnej wartości, lękiem przed odrzuceniem, udawaniem kogoś, kim nie są, tylko dlatego, by zyskać aprobatę innych.

Najgorsze jest jednak to, że wciąż przekazujemy z pokolenia na pokolenie ten sam wzorzec, a ja nie chcę tego robić, choć czasem łapie się niestety na tym, że mówię do mojej córki, że jest niegrzeczna, głośna, albo zachowuje się, jak chłopak i jest to błąd. Chcę, żeby wyrosła na silną, niezależną, pewną siebie osobę i staram się pozwalać być jej taką, jaka jest. Zwłaszcza że nie jest to dziecko, które cichutko bawi się lalkami, ona uwielbia samochody, piłki i narzędzia i nie ma w tym nic złego. Chłopiec może bawić się w gotowanie, a dziewczynka w warsztat samochodowy.

Uważam, że prezentowana przeze mnie pozycja jest bardzo ważna. Pokazuje przykłady, ćwiczenia na to, jak stawiać swoje granice, nie dawać się wykorzystywać i nie zgadzać się na coś wbrew sobie. Mamy prawo do wszystkich emocji, również do złości, która nie jest tożsama z agresją. Nie jesteśmy skałą bez uczuć, by przez całe życie się nie denerwować. A nasze zdanie jest tak samo ważne, jak zdanie naszego rozmówcy. Nie musimy się ze sobą zgadzać, ale powinniśmy się nawzajem szanować.

Ta pozycja pokazała mi, co we mnie siedzi. Co prawda nie słyszałam nigdy od moich rodziców, że jestem niegrzeczna, głośna, że źle się zachowuje, ale mam wrażenie, że wychowując się w latach dziewięćdziesiątych, z góry rodziliśmy się zaprogramowani w ten sposób. Duży wpływ na nas ma również szkoła oraz nauczyciele, którzy powinni być autorytetami, a niestety nie zawsze nimi są.

Akceptacja siebie zajęła mi dużo czasu i lata terapii. Nauczyłam się, że nie warto uganiać się za czyjąś aprobatą, że albo mnie ktoś akceptuje taką, jaką jestem, albo rozchodzimy się w przeciwnych kierunkach. Nie da się zrobić tak, by nas wszyscy lubili. Nie lubię się kłócić, ale też nie pozwolę na obrażanie mnie, wiec kiedy tylko wyrażę swoje zdanie, wychodzę na osobę, która „pyskuje”, ale trudno. Koniec z przytakiwaniem, jeśli ktoś narusza moje granice. Również Wam to polecam.

Myślę, że „Przestań być grzeczna…”, to jedna z tych książek, które warto przeczytać nie tylko dla siebie, ale również po to, by zastanowić się, jakie komunikaty przekazujemy młodszemu pokoleniu. Nie zmieni wszystkiego za nas, ale może być dobrym początkiem do wprowadzenia małych zmian w codziennym życiu. Dla mnie była to lektura ważna i potrzebna.

Post powstał przy współpracy z: